دشت تنها بود ، من تنها
   سرشك شور من تنها ....
     و تنها دور از من .....دور .....خيلي ....!
       لي لا..... عشق من..... تنها .....
          باد مي پيچيد بر دامان صحرا .....
              موج مي زد ، موج مي زد
                 دامن صحرا هماره اشك ميباريد بر قلبم .
                   و قلبم .....زير باران سرشگش ، چنگ مي زد ....
                     چنگ مي زد ، بر در و ديوار سينه .....
                       پاره ابري تيره ، روي آسمان را رنگ مي زد 
                          وز فضايي دور ، ناقوس كليسا .....زنگ مي زد.....
                              زنگ مي زد ، غلطه مي زد ، نعره مي زد .
 " آخ لي لا  ......آخ ، لي لا...."
در سگوت دشت ناگه ،
  رفت از دامان عقلم ،  مرغ هوشم !
     رفت .....پر زد ....رفت .....وانگه .....
       ناله سرد شبانگاهي فرو غلطيد در گوشم ،
          و قلبم ريخت ، ....قلبم ريخت از فرياد آن ناله
            شباهنگ مسير دل نعره مي زد
             " رفت لي لا ، رفت لي لا "
               ما ت و سر گردان قدم بر داشتم
 بر داشتم ......رفتم سراغش ....
   آه كاش هرگز نمي ديدم ....نمي ديدم....
       خرمن دوران هستي بي صدا بر باد رفته ،
           نغمه هاي عشق و مستي ، بي صدا از ياد  رفته
              دشنه اي ، دردي سيه ، قلب اميدم را دريده ،
                رود ها و چشمه هاي آرزو ها ، ......خشك و راكد ....
                  كوچه ساكت ، خانه ساكت
                     بر در و ديوار خانه سايه اي از غم نشسته ،
" نيست لي لا ، .....رفت  لي لا.... ."
ساز ناز نغمه پرداز تمنايش، شكسته ....
درب بسته ............

در زدم در باز شد !

اي واي در موج سياهي .....اشك ديدم ......مرگ ديدم.......
اشكهاي مرگ و مرگ اشكهاي گرم ديدم.
بر لب تابوت سردي مادر لي لا ،  لميده
پشت او خرد و خميده .....
گونه هايش غرق دريايي از اشك رميده ................

رنگ عشق و زندگي از روي زيبايش پريده .
با نگاهي وحشت انگيز ......، ......سرا پا حسرت و مات و دريده ،
گفت : " كارو..........! آخ كارو ............
 مرد لي لا ............مرد لي لا .........."
 

                              از : کارو