هنوز هم وقتی صدايش را می شنوم....صدای خنده هايش....آرامشی می يابم وصف نشدنی. با شنيدن فقط صدايش می توانم تمام روز به راحتی به همه کارهای عقب افتاده ام برسم. نمی دانم صدای من نيز برای او همان قدر تأثير گذار هست ؟نمی دانم می داند چه قدر نياز دارم باز هم مثل آن وقتها ساعتها حرف بزنيم و من با طنين صدايش به همان آرامش هميشگی دست يابم.؟نمی دانم می داند چه قدر برايم ارزش دارد؟

 

بعد از اين همه سال ....هنوز هم وقتی صدايش را می شنوم..